Έργα και Ημέρες

Μέχρι σήμερα αποφύγαμε, για λόγους που εύκολα μπορούν να γίνουν κατανοητοί, την κριτική των “έργων και ημερών” των διοικούντων την ΜΣΤΕ, πλήν εκείνων που μας αφορούν άμεσα ως λόγου χάριν της διαβόοητης εγκυκλίου 8.

Όμως επειδή ο Τεκτονισμός είναι ενιαίος και επειδή οι επιθέσεις της των διοικούντων την ΜΣΤΕ κατά του Σκωτικού τύπου, αποδεδειγμένα, εντάσσονται σε μια γενικότερη στρατηγική τους, με απώτερο στόχο την απόλυτη κυριαρχία, την καταναγκαστική επιβολή των απόψεών τους στο σύνολο του Τεκτονικού γίγνεσθαι της Ελλάδος και την διαιώνιση της παραμονής τους στους υψηλότατους θώκους τους, είμαστε υποχρεωμένοι πλέον (εκ Τεκτονικού καθήκοντος) να κρίνουμε το σύνολο της “πολιτείας” τους ανεξαρτήτως πεδίου δραστηριότητας.

Μόνιμη “αγωνία” τόσο του τέως όσο και του νυν Μεγάλου Διδασκάλου (σε όλες τους τις εκδηλώσεις) είναι ότι “η ΜΣΤΕ βάλλεται πανταχόθεν”. Αλλά ας εξετάσουμε αναλυτικά αυτό το “πανταχόθεν”.

Αν εξαιρέσουμε κάποιες σποραδικές έως σπάνιες, άναρθρες κραυγές – και γι αυτό αναξιόπιστες – δεδηλωμένων και πορωμένων αντιτεκτόνων, τα τελευταία χρόνια η θύραθεν κοινωνία επιδεικνύει τουλάχιστον ανοχή προς τον Τεκτονισμό.

Οι κατά καιρούς αποσχισθέντες εξ άλλου είναι μικρής εμβελείας και δια τούτο οι τυχόν βολές τους δεν δύνανται να βλάψουν το κύρος της ΜΣΤΕ.

Και όμως είναι αλήθεια ότι το οικοδόμημα της ΜΣΤΕ καταρρέει. Και καταρρέει εκ των ένδον.

Και όμως κανείς δεν βάλλει κατά της ΜΣΤΕ. Κανείς δεν θέλει να βλάψει την ΜΣΤΕ. Απλώς οι δύο προαναφερθέντες Μεγ. Διδ., και οι περί αυτών ηγετικές ομάδες, έχοντες ταυτίσει εαυτούς με την ΜΣΤΕ, (l’ etat c’ est moi – το κράτος είμαι εγώ- έλεγε ο τυραννικός Λουδοβίκος ο 14ος) δεν αντιλαμβάνονται ή δεν θέλουν να αντιληφθούν μια πολύ μεγάλη αλήθεια – και γι αυτό πολύ απλή:
Ότι ο αναβρασμός που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στον ευρύτερο χώρο της “Αχαρνών” προέρχεται από ομογάλακτους Τεκτονες, που αγαπούν τον Τεκτονισμό και την Μεγ. Στοά όσο και τη μητρική τους Στοά, που τη θεωρούν μητέρα όλων των Τεκτόνων και που είναι γι αυτούς , κατά την προσφιλή έκφραση του αείμνηστου Μεγ. Διδ. Σπυριδωνα Παίζη, “πρωταρχικό κύτταρο του Τεκτονισμού”.

Κατα συνέπεια οι αντιδρώντες στην εκπεφρασμένη δια συγκεκριμένων λόγων και έργων πολιτική της ηγετικής ομάδας που διοικεί την ΜΣΤΕ, δεν αντιδρούν ως “εχθροί του λαού” (κατά την συνήθη δικαιολογία – λάσπη όλων των τυραννικών καθεστώτων), ως εχθροί του Τεκτονισμού δηλαδή και της ΜΣΤΕ.

Αντιδρούν γιατί μέσα από τις διοικητικές επιλογές των μελών του Δ.Σ. της ΜΣΤΕ διαγράφεται σαφέστατα εδώ και χρόνια μια διχαστική πολιτική και ένας αδιανόητος για την σύγχρονη εποχή Καισαροπαπισμός με ένα και μοναδικό στόχο: την διαιώνιση της εξουσίας μιας ομάδας τεκτόνων με οποιοδήποτε κόστος για τον Τεκτονισμό και με οποιαδήποτε μέσα, κατά παράβαση οποιωνδήποτε τεκτονικών παραδόσεων και οριοθεσίων αλλά και της Ελληνικής εννόμου τάξεως. “ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣΕΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ” είναι το σύνθημά τους, χαρακτηριστικό της διγλωσσίας που χρησιμοποιούν.

Και για να μην κατηγορηθούμε οτι εκτοξεύουμε άδικες κατηγορίες σε πρώτη φάση ρωτάμε:
Έγινε η παράδοση, σύμφωνα με το νόμο και τη σχετική δικαστική απόφαση, της έδρας και των λοιπών αρχείων του σωματείου “Τεκτονική Αδελφότητα” με διακριτικό τίτλο Μεγ. Στοά της Ελλάδος, στην ορισθείσα προσωρινή διοίκηση;
Ή οι νομομαθείς της ΜΣΤΕ κωλυσιεργούν ψάχνοντας να βρούν δικολαβίστικες “ερμηνείες” για να μην παραδώσουν εν τω συνόλω;