Λεων Αλατιος

Γεννήθηκε το 1586 στην Χίο. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος και η Σεβαστή το γένος Νευρίδα, ορθόδοξοι το θρήσκευμα. Σχολείο πήγε στην πατρίδα του, και ήλθε σε ηλικία εννέα ετών στην Καλαβρία της Ιταλίας, με τη βοήθεια του θείου του Μιχαήλ Ναυρίδη για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1600 γράφτηκε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου στη Ρώμη και σπούδασε φιλοσοφία, θεολογία και γραμματική.

Ήταν προικισμένος με κρίση σπάνια, μνήμη απέραντη, και καταπληκτική ευμάθεια. Διέπρεψε στις σπουδές του και έγινε ένας από τους σημαντικότερους φιλολόγους της εποχής του. Είχε δε το χάρισμα να συνομιλεί με έμμετρους στίχους.

Επέστρεψε από πατριωτισμό στην πατρίδα του, αλλά δεν άντεξε τον μονότονο και βαρετό βίο της επαρχίας και επανήλθε στην Ρώμη. Επιδόθηκε στην σπουδή της ιατρικής από τον περιφανή Ιούλιο Λαγάλλα, και έγραψε την βιογραφία του.

Έλαβε σειρά υψηλών αξιωμάτων. Έγινε σύμβουλος επί θρησκευτικών θεμάτων του καρδινάλιου Βισκία, και διορίστηκε από τον Πάπα Παύλο Ε’ καθηγητής των Ελληνικών. Ο καρδινάλιος Φραγκίσκος Βαρβερίνης τον ονόμασε βιβλιοθηκάριό του, και ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ’ τον διόρισε επίτιμο θαλαμηπόλο του, και βιβλιοθηκάριο της Βατικανής Βιβλιοθήκης. Ο Κλήμης Α’ του χορήγησε ισόβια σύνταξη.

Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1669.

Σπουδασε στους Ιησουιτες στο νησί της Χίου.

Ήταν ένας σοφός άνθρωπος. Ένας σοφός Έλληνας.

Έγραψε 267 τεράστιους τόμους με χίλια δυο θέματα: αστρονομία, ιατρική, φιλοσοφία, σχόλια και αναλύσεις αρχαίων βιβλίων, θεολογικά και γεωγραφικά.
Ο Αλάτιος έγραψε στα: λατινικά, ελληνικά, ιταλικά, εβραικά…..αραβικά!!!
Τι έγιναν αυτά που έγραψε; γιατί παραμένουν αδημοσίευτα;
Η ιστορία των έργων του Λέοντα Αλάτιου θα μπορούσαν να γίνουν ταινία για όσκαρ, σαν το “Όνομα του Ρόδου”.
Ο Αλάτιος συνήθιζε να μην αριθμεί τα φύλλα πάνω στα οποία έγραφε. Συνήθιζε, επίσης, να κολλάει μικρά, μικρά χαρτάκια επάνω σε μεγάλα φύλλα. Αφού πέθανε, αυτά τα χιλιάδεα φύλλα μπερδεύτηκαν. Είτε επειδή κάποιος το έκανε συνειδητά, λόγω αντιπάθειας, αντιζηλίας, κοινής μοχθηρίας, είτε γιατί οι χιλιάδες φάκελοι έπεσαν κάτω και μπερδεύτηκαν τα πάντα (πως έπεσαν όμως όλα και μπερδεύτηκαν τόσο πολύ τα φύλλα με τα κείμενα του Αλάτιου;). Έκτοτε ουδείς τόλμησε να ανοίξει τέτοια τιτάνια προσπάθεια. Τότε ή τώρα. Θεωρώ ότι κάποιος μεταπτυχιακός θα μπορούσε να σταλεί στην Ιταλία, για να κάνει ακριβώς αυτό το ξεδιάλεγμα πρώτα και μετά να μελετήσει όλα τα έργα του Αλάτιου για να δημοσιευθούν και να γίνουν επιτέλους γνωστά. Ποιός όμως θα το αναλάβει; ποιός είναι τόσο καλός που να ξέρει καλά τόσες αρχαίες γλώσσες; ίσως εαν αναλάμβαναν το project διάφορα πανεπιστήμια; το βλέπω πολύ χλωμό.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα μυθικά κείμενα εκείνης της ιδιοφυίας. Κανείς του κανενός.
Ύστερα κάποιοι πολύ θα ήθελαν να βρεθεί η χαμένη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, ενώ υπάρχουν τέτοιοι πολύτιμοι θησαυροί, με σιγουριά γεμάτοι χαμένες, “κρυφές” γνώσεις!!!!!!!
Αλάτιος! Ένας ακόμα ιδιοφυής Έλληνας. Που δεν διαβάστηκε ποτέ! Όπως βλέπετε, η αδιαφορία δεν αφορά μόνο την….Αμφίπολη, αλλά και μνημεία – ανθρώπους !!!
Ίνα πληρωθεί το ρηθέν “να ψοφήσει του γείτονα η κατσίκα”, πανάρχαια τοπική ευχή για κάθε τι ανώτερο !!!